Nie obiecuję ci wiele...
Bo tyle co prawie nic...
Najwyżej wiosenną zieleń...
I pogodne dni...
Najwyżej uśmiech na twarzy...
I dłoń w potrzebie...
Nie obiecuję ci wiele...
Bo tylko po prostu siebie.
To nie sztuka iść
przez życie
Kiedy radość zewsząd tryska,
Ale iść z pogodną miną,
Kiedy ból za serce ściska
Gdy daję ci wszystko,
to daję ci siebie
tyle samo pragnę
otrzymać od ciebie.
Bądź jednym z tych,
co kochać umieją,
bądź jednym z tych,
co łzy rozumieją,
bądź jednym z tych,
co przyjaźń znają,
bądź jednym z tych co serce mają.
webmaster
Jolanta Anczewska