Słowa Twoje niczym chmury,
Powiewem wiatru niesione,
Pokonują wszystkie pagóry,
Szeptem nocy prowadzone,

Wlewasz je w moje serce,
Niczym lek na szare smutki,
Na skronie życia pokładasz ręce,
Otwierasz serca zamknięte furtki,

Znalazłeś klucz do bram duszy,
Zakopany w ogrodzie samotności,
Za murem szarej serca głuszy,
Otworzyłeś podwoje miłości,

Zamknij klucz w serca kieszeni,
Szczelnie okryj pod życia kurtką,
Naszego uczucie nic nie zmieni,
Już nikt nie wejdzie tą furtką,

Dalej

Powrót

 

 

Webmaster

Jolanta Anczewska